India's bindende regels voor synthetische content — een transparantieregime zonder AI-wet

Een half jaar geleden maakte India een bewuste keuze om géén horizontale AI-wet aan te nemen, en zette het in op bestaand recht, richtlijnen en nieuwe instituties — de houding uit zijn AI Governance Guidelines. Die keuze heeft nu haar eerste harde rand gekregen. Op 10 februari 2026 notificeerde het Indiase Ministerie van Elektronica en Informatietechnologie (MeitY) G.S.R. 120(E), de Information Technology (Intermediary Guidelines and Digital Media Ethics Code) Amendment Rules, 2026, in werking getreden op 20 februari 2026. Het instrument is geen AI-wet. Het is een wijziging van de intermediair-regels uit 2021, gemaakt onder artikel 87 van de Information Technology Act, 2000 — en daarmee heeft India een van 's werelds eerste bindende transparantie- en provenance-regimes voor AI-gegenereerde content gebouwd.

Het object gedefinieerd: 'synthetisch gegenereerde informatie'

De regels voegen een nieuwe definitie toe in regel 2(1). 'Synthetisch gegenereerde informatie' (SGI) betekent "audio, visual or audio-visual information which is artificially or algorithmically created, generated, modified or altered using a computer resource", zodanig dat die informatie echt, authentiek of waar lijkt en een persoon of gebeurtenis weergeeft op een wijze die niet — of vermoedelijk niet — te onderscheiden is van een natuurlijk persoon of een werkelijke gebeurtenis. Een tweede definitie omschrijft "audio, visual or audio-visual information" zelf.

De reikwijdte wordt begrensd door uitzonderingen. Routinematige, te goeder trouw uitgevoerde bewerking — kleuraanpassing, ruisreductie, transcriptie, compressie — maakt content geen SGI, mits ze "the substance, context, or meaning" van het origineel niet wezenlijk wijzigt of verdraait. Evenmin het gewone opstellen van documenten, PDF's, presentaties, lesmateriaal of onderzoeksoutput, tenzij dat een vals document of vals elektronisch record oplevert; en ook niet zuiver op toegankelijkheid gerichte aanpassingen. De definitie richt zich dus op misleidende synthetische media, niet op het alledaagse gebruik van generatieve tools.

Twee plichten: provenance bij creatie, verificatie bij verspreiding

De kern bestaat uit twee nieuwe verplichtingen, beide zo geconstrueerd dat ze werken via de safe-harbour-voorwaardelijkheid van artikel 79 van de IT Act, niet als losstaande AI-plichten.

Creatietools (nieuwe regel 3(3)). Een intermediair die "a computer resource which may enable, permit, or facilitate" de creatie van SGI aanbiedt, moet twee dingen doen. Ten eerste "reasonable and appropriate technical measures, including automated tools" inzetten om te voorkomen dat gebruikers onrechtmatige SGI genereren — materiaal van seksueel kindermisbruik of niet-consensuele intieme beelden, content die een vals document oplevert, die betrekking heeft op explosieven of wapens, of die "falsely depicts or portrays a natural person or real-world event" op misleidende wijze. Ten tweede moet alle overige SGI "prominently labelled" zijn — zichtbaar in de weergave, of via een voorafgaande audiomelding — en "embedded with a permanent metadata or other appropriate technical provenance mechanisms, to the extent technically feasible, including a unique identifier" die de gebruikte computerbron traceert. Cruciaal: de intermediair "shall not enable the modification, suppression or removal" van dat label of die metadata.

Significante social-media-intermediairs (nieuwe regel 4(1A)). Vóórdat gebruikerscontent wordt weergegeven, geüpload of gepubliceerd, moet een SSMI (a) de gebruiker laten verklaren of de informatie synthetisch gegenereerd is, (b) "appropriate technical measures … to verify the accuracy of such declaration" inzetten, en (c) bevestigde SGI voorzien van een duidelijk, prominent label. Een toelichting maakt de norm "reasonable and proportionate technical measures" — verificatie, geen risicoaansprakelijkheid, maar wel een actieve plicht.

Opvallend bevatten de definitieve regels geen vaste-percentageregel voor labeling. Eerdere concepten en veel secundair commentaar noemden een label dat "10% van het beeldoppervlak" of het eerste tiende deel van de audio zou moeten beslaan; die kwantitatieve toets is geschrapt ten gunste van de hierboven genoemde kwalitatieve "prominent visibility"-standaard.

Scherpere handhavingstermijnen

De wijziging verkort ook de verwijderingstermijnen die de plichten tanden geven. Bevelen om toegang onbruikbaar te maken onder regel 3(1)(d) gaan van zesendertig uur naar binnen drie uur; het algemene klachtvenster in regel 3(2)(a) daalt van vijftien dagen naar zeven dagen (met de interne proviso van tweeënzeventig naar zesendertig uur); en het venster voor bepaalde categorieën in regel 3(2)(b) zakt van vierentwintig uur naar twee uur. De verwijzing in regel 7 naar de Indian Penal Code wordt vervangen door de Bharatiya Nyaya Sanhita, 2023.

Een derde model voor het synthetische-media-probleem

Het regulatoire doel — mensen laten weten wanneer content machinaal gemaakt is — wordt nu door de grote jurisdicties gedeeld, maar de instrumenten lopen uiteen. De EU bereikt het via artikel 50 van de AI-verordening, dat vanaf 2 augustus 2026 aanbieders verplicht synthetische output machineleesbaar te markeren en gebruiksverantwoordelijken deepfakes te laten onthullen. China bereikte het via specifieke content-labelingmaatregelen die sinds september 2025 gelden. India bereikt het langs een geheel derde route: geen AI-wet, maar de aansprakelijkheidsarchitectuur die zijn platforms al beheerst, met labeling, provenance en verificatie ingebakken in de voorwaarden voor safe harbour.

Voor organisaties die grensoverschrijdend opereren weerklinkt de les uit onze Azië-Pacific-vergelijking: de bestemmingen convergeren op transparantie, maar de juridische voertuigen niet — en een aanbieder die voldoet aan de machineleesbare-markeringsplicht van de EU heeft daarmee niet voldaan aan India's plicht tot prominent label plus ingebedde provenance, laat staan aan diens verwijderingsklokken van twee en drie uur.